โซวายอง's profileSpace ของ ภัทราพรBlogListsNetwork Tools Help

Blog


    December 17

    ความเคอะปรากฎ

    คือไอ้ที่ว่าตกเลขน่ะ ไม่ตกหรอก 555
    คือเคอะเอง คะแนนมันเต็ม30ได้15 ก็คือผ่าน แต่เราคิดว่าเต็ม40น่ะ 555
    เคอะซะไม่มีเนอะคนเรา
    ตอนนี้โดดคาบครูจัสตินสุดหล่อ อ้วก 555 มาเล่นเน็ต เลวมั้ยล่ะ เหอๆๆๆๆ
    ไปล่ะนะคะ ฝากนิยายด้วยละกัน อุดหนุนกันเยอะๆอ่ะเน้อ
    October 06

    ไม่ต้องเสียใจนะทำดีที่สุดแล้ว

    ตอนแรกวันนี้กะจะไม่มาแล้วแต่ว่านิงก้อลากมาจนด้าย ผลคือ เลข ตก ตก ตก เรียบร้อย เสียความรู้สึกจัง อุตส่าห์ตั้งใจมากๆเลยนะ
    เสียใจจังเลย สงสารแม่ ที่คาดหวังกับเราไว้หลายอย่าง ทำไมเราไม่ทำให้ดีกว่านี้ระนุ่น
     
    จะได้ต่อสุระไหมหนอ จะได้หรือไม่ คิดหนัก แต่.....
    ตั้งแต่ ม.1-3 ยังไม่เคยสอบเลขผ่านสักทีเลยนะ คิดแล้วเศร้ามากๆ ทำไมเราโง่อย่างนี้ เรียนแล้ว ฝึกแล้ว ไม่ดีขึ้นเลยเหรอ
    ตั้งใจขนาดนี้ไม่มีอะไรดีขึ้น คงต้องทำใจแล้วว่าเราอ่อนเลขจริงๆ เทอมสองต้องตั้งใจมากกว่านี้นะ
    สอบกี่ทีๆก็ไม่ผ่าน ไม่เคยเลยนะที่จะสงสารตัวเอง คิดถึงแต่แม่คนเดียว แม่คนเดียวจริงๆ
    แม่ขา นุ่นจอโทษ นุ่นทำไม่ได้ นุ่นผิด นุ่นโง่
    แต่นุ่นสัญญาว่าปีหน้าจะไม่เป็นอย่างนี้ค่ะ แต่ก็ไม่กล้าบอกแม่เลย ทำไมหนูโง่อย่างนี้นะ
    คงต้องขอใช้เวลาทำใจพักหนึ่งก่อนล่ะค่ะ ตอนนี้ยังทำใจไม่ได้กับเรื่องที่เกิดขึ้นจริงๆ คงต้องเยียวยาอีกนาน
    คนเราทุกคนผิดพลาดได้ อันนี้ยอมรับ แต่เราผิดพลาดมาสามครั้งแล้วนะนุ่น
    แต่ก็เอาเถอะ ในเมื่อแก้ไขไม่ได้ ก็ต้องทำใจ อย่างน้อยวิชาอื่นๆก็เกือบท็อปล่ะน่า สู้ๆ
    สังคมได้37/40นี่ ฮ่าๆสู้ๆล่ะ ไปเอารางวัลกับพ่อได้เลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    วิชาอื่นๆก็นะ ก็พอใจโดยเฉพาะสังคม รองลงมาก็วิทยาศาสตร์ รองลงมาก็.................แค่นี้ล่ะ
    วิชาเลข นุ่นทำไปได้ไงเนี่ย คงต้องฟื้นฟูอะไรๆใหม่ในขณะเดียวกันก็ลืมเรื่องนี้เสียให้สนิทใจ คิดเสียว่านี่คือฝันร้าย แล้วมันก็จะผ่านไป เหมือนครั้งก่อนๆ
    ใช่...มันอาจจะเป็นตราบาปติดใจของเรา แต่จำไว้ว่า ตราบาปสิ่งนี้ มันก็จะผ่านไป ชีวิตของเราต้องเดินไปข้างหน้าเสมอนะนุ่น แม้วันนี้อาจจะต้องโกหกคนที่เรารักที่สุดก็ตาม
    ถ้าต้องแลกกับการสบายใจของคนที่เรารัก เราก็ยอม เสมอ
    พ่อกับแม่คือคนที่เรารักมากที่สุด ไม่อยากให้เค้าผิดหวัง เหมือนอย่างที่เราผิดหวังในวันนี้ไงล่ะ
    นี่คือบทเรียนเพียงบทหนึ่งเท่านั้น จำไว้ว่าไม่เคยมีใครตายเพราะเรื่องเรียนนะ ถ้าเราพลาด ก็ยังก้าวต่อไปได้
    มันผ่านไปแล้ว ยิ้มเข้าไว้นุ่น สู้ๆ ตอนนี้ฟังเพลงที่เราชอบไปด้วย มีความสุขจัง แอบทุกข์ลึกๆแต่อย่าเครียดนะ เน้ว่าอย่าเครียด สู้ๆ
    บทเรียนนี้มันก็แค่ผ่านมาทดสอบ ว่าเราอ่อ่แอหรือไม่ ก็เท่านั้น
    อย่าลิมสิว่าท๊อปหลายวิชาเชียวนะ ชีวิตคนเรานี่หนอ ช่างเหมือนความฝันเสียนี่กระไร 5555
    ทำดีที่สุดแล้วน่า อย่าเสียใจ อย่าเสียใจ
    เคๆสบายใจขึ้นแล้ว พอใจมากขึ้น ดีใจมากขึ้น
    ไปก่อนนะคะอยากบอกว่ารักบ้านมากที่สุดในโลก บ้านหลังนี้อบอุ่นที่สุด
    นุ่นไปก่อนนะคะ ไปบอกรักแม่ รักพ่อ รักคนรอบข้าง
    บ๊ายยยยยยยยยยยยยยบายยยยยยยยย
    September 01

    กลับมาแล้วค่า

    อืมๆช่วงนี้เหนื่อยกะยุ่งมากๆเลยจะสอบแล้วน่ะนะ เลยไม่ค่อยได้มาบ้านนี้เท่าไหร่ อืม...ก็จสอบแล้วงานหนักมากๆจัดเวลากันหัวปั่นเลย แต่ก็อ้ะ...จะสู้ละกัน
     
    เพื่อนๆที่เห็นแก่ตัว ก้อยังเจอมันอยู่เรื่อยๆแต่ก็ช่างเหอะ เวรกรรมมันมีจริง นุ่นเชื่อมาเสมอ และคิดว่าคงเป็นอย่างนั้นด้วย
     
    นิยายก็ต้องแต่งเรื่องใหม่ แต่ดีนะ เนื้อเรื่องกำลังเดินดีมากๆค่ะ ขอบคุณสมองตัวเองมากๆ
     
    พอได้ตังค์ก็จะซื้ของที่อยากได้ก่อน แล้วก็แบ่งเก็บซื้อโน๊ตบุ๊ค เดี๋ยวปิดเทอมนี้มีทริปไประยองกะ แม่ ป๊า เฮรยต้อม เจ๊นัท แระก็น้องตั๋ง
     
    เย่ๆ แต่ว่าการไปเที่ยวจะมีความสุขมาก ถ้าแม่แม่ไม่มาขี้บ่นอะ อิอิ แล้วก็อยากไปเที่ยวับ..........คนๆนั้นแหละ แต่ไม่นะ เลิกชอบแร้ว
     
    เปลี่ยนมาไปเที่ยวต่างประเทศดีกว่า อ้อๆวันก่อนฝันว่าสอบแอร์ได้ด้วย ก๊ากๆ ขอให้เป็นจริง ประมาณว่าเอาศิลป์-ภาษาให้รอดก่อนนะคะนุ่น อิอิ
     
    แล้วไงต่อ ก็รักบ้านหลังนี้มากๆค่ะ เหมือนเป็นกระดานใจอะไรสักอย่าง อบอุ่นมากๆเลย เป้นบ้านที่มีแค่เราเท่านั้น
     
    อยากเป็นแอร์มากๆเลย ทำไงดีๆจะสอบด้ายไหมเนี่ยนุ่น เฮ้อๆ ขอให้ได้ จะบนสัก10ที่ 55 บ้าแล้วเรา
     
    ตอนนี้กำลังโหลดเพลงอยู่ สนุกๆ เพลงคนโง่ในกระจกเพราะมากๆ ฟังแล้วนึกถึงตัวเองดี กร๊ากๆ
     
    ตอนนี้ไม่คิดอะไรมากแล้ว มีความสุขดี มีเพื่อนดี อะไรดีพอแล้วล่ะ อืม
     
    รักป๊า รักแม่ รักน้อง ตอนนี้ก็พอดีแล้วล่ะเนอะ แต่ว่าเราก็ต้องเตรียมตัวรับมือกับอะไรต่างๆด้วย อย่ายงยิ่งคะแนนวิทย์
     
    รับมือกับทุกๆอย่างด้วยตัวเองนะคะ ถ้าแพ้ อย่างน้อยก็แพ้ด้วยตัวเอง
     
    เย่ๆโหลดเพลงนิมิตมารได้แล้ว เอาไว้ฟังเวลาท้อๆ อืม ไม่มีอะไรจะเขียนแล้ว
     
    ขอบคุณค่ะแม่
     
    รักแม่นะ
     
    รักบ้าน รักป๊าด้วย ไปนะคะ
    July 28

    รักแม่ที่สุดเน้อๆ

    คือเมื่อวันพุธที่ก่อนๆอะ แม่พาไปซื้อมือถือกะที่นอนสปริง ก็ดีใจมากๆเลย คิดว่า
     
    "ต่อจากนี้จะเป็นคนดีแล้วล่ะ"
     
    ก็พยายามเปลี่ยนตัวเองมากๆอยู่ คิดว่า ม.3 จะไม่ค่อยเล่นกิจกรรมแล้วนะ
     
    แต่ที่ไหนได้งานไหลมาเทมาเลย
     
    ทั้งที่ตั้งใจจะเรียนให้เต็มที่ซะหน่อยอะ อยากนั่งเรียนสังคมให้แฮปปี้เลย
     
    แต่นี่ห่วงทั้งงานพิธีกรวันพรุ่งนี้ งานกีฬ่าระหว่างห้อง และงานผู้ประกาศข่าว
     
    จะสอบแล้วนะเนี่ย อยากเรียนให้เต็มที่ๆหน่อย
     
    แต่ก็เลือกไม่ได้อ่ะ เซ็ง...เค้าลากไปทำอะไร ที่ไหน
     
    เราก็ไป
     
    เฮ้อ..
     
    ถอนหายใจกี่ทีก็ยังเสียความรู้สึกกับตัวเอง
     
    พรุ่งนี้แต่งหน้า ไปเข้าไปเท่าไหร่อีกล่ะตู
     
    ไหนจะงานศิลป็  เสื้อห้องอีก
     
    จิปาถะ
     
    ต้องสู้ต่อไปว้อยๆ เลือกไม่ได้
     
    เพื่อแม่กะป๊า
     
    นุ่ก็จะสู้ต่อไปนะ รักป๊ากะแม่มากสุดละ
     
    คิดถึงนะป๊า แม่
    July 15

    มาแล้วเปลี่ยนแล้ว

    บ้านที่ร้าก ตอนนี้นุ่นเปลี่ยนปายหมดแล้วเน้อ ทำอะไรด้วยตัวเองเกือบหมด ขยันมากขึ้นด้วย
     
    แต่นุ่นยังเรียนเลขไม่รู้เรื่องเลยจ้า ช่วยด้วย
     
    วันนี้รียนญี่ปุ่นก้อแอบเครียดด้วย ยากมากๆเลยจ้า เหอๆ ตอนนี้เรื่องการเรียนและอะไรหลายๆเรื่องคืบหน้ามาก ยกเว้นความรักของตัวเอง
     
    ที่ไม่คืบหน้า แต่ไม่ได้สนใจ แค่ได้คนรอบข้างที่จิตใจดีก้อเพียงพอแร้วล่ะเนอะ
     
    ตอนนี้แอบกลุ้ม เลวมากช่วงนี้
     
    เรียนคอมไป เล่นเนตไป
     
    แอ้กๆ
     
    ถ้าครูจับได้คงตายคาที่ แถมเพื่อนยังแกล้งอีกเนื้อ อีบีมบ้าเอ้ย
     
    ยังไม่ไดเเอรูปมาลงสเปซเรย
     
    โหะ อยากบินไปหาใครคนหนึ่งที่ต่างประเทศ คือ คิบอม 555
     
    กุ๊กกิ๊กช่วยเกาตอบจดหมายแล้ว ดีใจจัง เดี๋ยวเขียนจดหมายหาพี่จุ๋ย
     
    รักบ้านนนี้ที่สุดเล้ย
     
    แม่กะป๊าไม่ต้องห่วงเน้อ รักแม่สุดๆ ยู้ๆ
    July 02

    ต้องเปลี่ยนตัวเองเสียที

    วันนี้เป็นวันแรกที่ตั้งใจจะเปลี่ยน
     
    ทุกอย่างรอบตัว
     
    ต้องเปลี่ยนหมด
     
    เพื่อ...
     
    สุขภาพที่ดีของตัวเอง
     
    ไม่กินแป้งมาก
     
    ไม่กินนำหวาน
     
    ก่อนนอนทาครีม
     
    ก่อนออกจากบ้านเช็กดูตัวเองก่อน
     
    ประหยัดมากๆ
     
    เล่นโยคะทุกวัน
     
    อาบนำด้วยใยบวบประจำ
     
    เปลี่ยนมุมมองใหม่ๆๆ
     
    คงจะดีขึ้นกว่านี้
     
    รักบบ้านมากๆ
    June 26

    คิดถึงบ้านจัง

    เอ่อ
     
    ก็แวะมาบ้านอีก
     
    เพราะว่าคิดถึงบ้านมากๆเลยน้า
     
    กำลังคิดว่า
     
    จะติดเน็ต
     
    เพื่อที่จะมาอยนู่บ้านบ่อยๆ
     
    เน็ตแบบใช้เครื่องกะซิมน่ะ
     
    ตอนนี้ hi5
     
    ไม่น่าอุ่นใจเหมือนบ้านนี้เลย
     
    ก็จะเก็บตัง
     
    จะออมเงินให้มากกว่านี้
     
    จะเลิกกินเยอะ
     
    เพื่อนตะติดเน็ต
     
    นี่ก็เสียตังไปเท่าไรไม่รู้
     
    คิดแล้วแบบ
     
    เอ้อ...
     
    ชีวิตนี้จะเอายังไงต่อ
     
    เล่นกินโออิชิ2 นำผลไม้ 2 เล่นเนต 15
     
    โอย...เปลืองชิบ
     
    เก็บตังค่าติดเน็ตอีก
     
    เวง
     
    จะเอาตางหนาย
     
    พรุ่งนี้ไม่กินข้าวล่ะ
     
    ทุกอย่างเพื่อตัวเอง
     
    เพื่อบ้าน
    เพื่อนเนต
     
    เอ่อ...เครื่องดีวีดีที่บ้านเสียนะ
     
    ยากจะทำใจ
     
    ซ่อมยังไงล่ะทีนี้
     
    เห้อ...
    June 24

    ในที่สุดก็กลับมารังนอน

    เย่ๆกลับบ้านตัวเองแล้วน้า
     
    อย่าไปหลงอยู่บ้านคนอื่นเค้า
     
    เดี๋ยวนี้มีแค่สองบ้าน คือบ้านhotmail hi5
     
    ไปอยู่บ้านพี่จุ๋ยนานนิดๆ
     
    อยู่บ้านสุรนารีก็...นะ
     
    ตอนนี้ในบ้านนี้ ยังมีพ่อกับแม่ที่เรารัก
     
    และก็รักบ้านนี้มากที่สุด
     
    เหมือนเปนบ้านที่มีแต่ความร้าก
     
    ตั้งสกินที่มีแต่ผลไม้
     
    จะได้มีความสุข อิ่มผลไม้ หอมความรักของ้บาน
     
    แค่นี้ก้อมีความสุขแล้ว
     
    อาวล่ะวันนี้ต้องออกไปเรียนก่อน
     
    เดี๋ยวจะกลับมาบ้านอีกน้า
     
     
    รักบ้าน รักแม่
    รักพ่อ จ้า
     
     
     
     
    June 12

    กลับบ้านตัวเองแล้วค้า

     
    อืม...วีนนี้วันไหว้ครู
     
    หมดค่าพวงมาลัยแล้ว 20 อืมๆ ก้อไปไหว้อาจารย์สุนิซ่ามาค่ะ
     
    วันนี้ก้อแอบมาเล่นเนต ชั่วมั้ย อิอิ
     
    ดีที่ว่า อาจารย์ทั้งหลายไม่ทราบ คริคริ
     
    ก้อพอเล่นเสร็จไปเรียนไทย
     
    ก็เข้าสู่นาทีแห่งความเลวร้าย
     
    อยากไปมีตติ้งกับพี่จุ๋ยจัง
     
    มาโรงเรียนบ้างดิคะ
     
    หรือเบื่อรุ่นน้องไปแล้ว
     
    นี่ถ้า...ได้นั่งคุยกับพี่จุ่ยสัก5นาทีนะ
     
    หนูรักพี่ตายเลยค่ะ ทั้งชีวิตนี้พี่คือแบบ ไอดอลสุดๆไปเลย
     
    อยากนั่งคุยกับพี่ ถ้าได้กินข้าวด้วยก้อดีค่ะ
     
    ไม่เปงไร
     
    แต่ว่าอยากให้พี่มามากๆเลยนะคะ
     
    งืม...ไปดีกว่า
     
     
     
    March 19

    เจ็บมากๆ

    เจ็บ
     
    ที่เปงแค่
     
    ที่ปรึกษา
    November 30

    วายองค่า....

    จริงไหมน้า ที่คนเราทำดีแล้วทำไม่ไม่ได้ดี
    ทำไมคนเราต้องร้องไห้เพราะเรื่องแค่นี้
    อดทนไว้เหอะ