Space ของ ภัทราพร

คือไอ้ที่ว่าตกเลขน่ะ ไม่ตกหรอก 555

คือเคอะเอง คะแนนมันเต็ม30ได้15 ก็คือผ่าน แต่เราคิดว่าเต็ม40น่ะ 555

เคอะซะไม่มีเนอะคนเรา

ตอนนี้โดดคาบครูจัสตินสุดหล่อ อ้วก 555 มาเล่นเน็ต เลวมั้ยล่ะ เหอๆๆๆๆ

ไปล่ะนะคะ ฝากนิยายด้วยละกัน อุดหนุนกันเยอะๆอ่ะเน้อ

ตอนแรกวันนี้กะจะไม่มาแล้วแต่ว่านิงก้อลากมาจนด้าย ผลคือ เลข ตก ตก ตก เรียบร้อย เสียความรู้สึกจัง อุตส่าห์ตั้งใจมากๆเลยนะ

เสียใจจังเลย สงสารแม่ ที่คาดหวังกับเราไว้หลายอย่าง ทำไมเราไม่ทำให้ดีกว่านี้ระนุ่น

 

จะได้ต่อสุระไหมหนอ จะได้หรือไม่ คิดหนัก แต่.....

ตั้งแต่ ม.1-3 ยังไม่เคยสอบเลขผ่านสักทีเลยนะ คิดแล้วเศร้ามากๆ ทำไมเราโง่อย่างนี้ เรียนแล้ว ฝึกแล้ว ไม่ดีขึ้นเลยเหรอ

ตั้งใจขนาดนี้ไม่มีอะไรดีขึ้น คงต้องทำใจแล้วว่าเราอ่อนเลขจริงๆ เทอมสองต้องตั้งใจมากกว่านี้นะ

สอบกี่ทีๆก็ไม่ผ่าน ไม่เคยเลยนะที่จะสงสารตัวเอง คิดถึงแต่แม่คนเดียว แม่คนเดียวจริงๆ

แม่ขา นุ่นจอโทษ นุ่นทำไม่ได้ นุ่นผิด นุ่นโง่

แต่นุ่นสัญญาว่าปีหน้าจะไม่เป็นอย่างนี้ค่ะ แต่ก็ไม่กล้าบอกแม่เลย ทำไมหนูโง่อย่างนี้นะ

คงต้องขอใช้เวลาทำใจพักหนึ่งก่อนล่ะค่ะ ตอนนี้ยังทำใจไม่ได้กับเรื่องที่เกิดขึ้นจริงๆ คงต้องเยียวยาอีกนาน

คนเราทุกคนผิดพลาดได้ อันนี้ยอมรับ แต่เราผิดพลาดมาสามครั้งแล้วนะนุ่น

แต่ก็เอาเถอะ ในเมื่อแก้ไขไม่ได้ ก็ต้องทำใจ อย่างน้อยวิชาอื่นๆก็เกือบท็อปล่ะน่า สู้ๆ

สังคมได้37/40นี่ ฮ่าๆสู้ๆล่ะ ไปเอารางวัลกับพ่อได้เลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

วิชาอื่นๆก็นะ ก็พอใจโดยเฉพาะสังคม รองลงมาก็วิทยาศาสตร์ รองลงมาก็.................แค่นี้ล่ะ

วิชาเลข นุ่นทำไปได้ไงเนี่ย คงต้องฟื้นฟูอะไรๆใหม่ในขณะเดียวกันก็ลืมเรื่องนี้เสียให้สนิทใจ คิดเสียว่านี่คือฝันร้าย แล้วมันก็จะผ่านไป เหมือนครั้งก่อนๆ

ใช่...มันอาจจะเป็นตราบาปติดใจของเรา แต่จำไว้ว่า ตราบาปสิ่งนี้ มันก็จะผ่านไป ชีวิตของเราต้องเดินไปข้างหน้าเสมอนะนุ่น แม้วันนี้อาจจะต้องโกหกคนที่เรารักที่สุดก็ตาม

ถ้าต้องแลกกับการสบายใจของคนที่เรารัก เราก็ยอม เสมอ

พ่อกับแม่คือคนที่เรารักมากที่สุด ไม่อยากให้เค้าผิดหวัง เหมือนอย่างที่เราผิดหวังในวันนี้ไงล่ะ

นี่คือบทเรียนเพียงบทหนึ่งเท่านั้น จำไว้ว่าไม่เคยมีใครตายเพราะเรื่องเรียนนะ ถ้าเราพลาด ก็ยังก้าวต่อไปได้

มันผ่านไปแล้ว ยิ้มเข้าไว้นุ่น สู้ๆ ตอนนี้ฟังเพลงที่เราชอบไปด้วย มีความสุขจัง แอบทุกข์ลึกๆแต่อย่าเครียดนะ เน้ว่าอย่าเครียด สู้ๆ

บทเรียนนี้มันก็แค่ผ่านมาทดสอบ ว่าเราอ่อ่แอหรือไม่ ก็เท่านั้น

อย่าลิมสิว่าท๊อปหลายวิชาเชียวนะ ชีวิตคนเรานี่หนอ ช่างเหมือนความฝันเสียนี่กระไร 5555

ทำดีที่สุดแล้วน่า อย่าเสียใจ อย่าเสียใจ

เคๆสบายใจขึ้นแล้ว พอใจมากขึ้น ดีใจมากขึ้น

ไปก่อนนะคะอยากบอกว่ารักบ้านมากที่สุดในโลก บ้านหลังนี้อบอุ่นที่สุด

นุ่นไปก่อนนะคะ ไปบอกรักแม่ รักพ่อ รักคนรอบข้าง

บ๊ายยยยยยยยยยยยยยบายยยยยยยยย

อืมๆช่วงนี้เหนื่อยกะยุ่งมากๆเลยจะสอบแล้วน่ะนะ เลยไม่ค่อยได้มาบ้านนี้เท่าไหร่ อืม...ก็จสอบแล้วงานหนักมากๆจัดเวลากันหัวปั่นเลย แต่ก็อ้ะ...จะสู้ละกัน

 

เพื่อนๆที่เห็นแก่ตัว ก้อยังเจอมันอยู่เรื่อยๆแต่ก็ช่างเหอะ เวรกรรมมันมีจริง นุ่นเชื่อมาเสมอ และคิดว่าคงเป็นอย่างนั้นด้วย

 

นิยายก็ต้องแต่งเรื่องใหม่ แต่ดีนะ เนื้อเรื่องกำลังเดินดีมากๆค่ะ ขอบคุณสมองตัวเองมากๆ

 

พอได้ตังค์ก็จะซื้ของที่อยากได้ก่อน แล้วก็แบ่งเก็บซื้อโน๊ตบุ๊ค เดี๋ยวปิดเทอมนี้มีทริปไประยองกะ แม่ ป๊า เฮรยต้อม เจ๊นัท แระก็น้องตั๋ง

 

เย่ๆ แต่ว่าการไปเที่ยวจะมีความสุขมาก ถ้าแม่แม่ไม่มาขี้บ่นอะ อิอิ แล้วก็อยากไปเที่ยวับ..........คนๆนั้นแหละ แต่ไม่นะ เลิกชอบแร้ว

 

เปลี่ยนมาไปเที่ยวต่างประเทศดีกว่า อ้อๆวันก่อนฝันว่าสอบแอร์ได้ด้วย ก๊ากๆ ขอให้เป็นจริง ประมาณว่าเอาศิลป์-ภาษาให้รอดก่อนนะคะนุ่น อิอิ

 

แล้วไงต่อ ก็รักบ้านหลังนี้มากๆค่ะ เหมือนเป็นกระดานใจอะไรสักอย่าง อบอุ่นมากๆเลย เป้นบ้านที่มีแค่เราเท่านั้น

 

อยากเป็นแอร์มากๆเลย ทำไงดีๆจะสอบด้ายไหมเนี่ยนุ่น เฮ้อๆ ขอให้ได้ จะบนสัก10ที่ 55 บ้าแล้วเรา

 

ตอนนี้กำลังโหลดเพลงอยู่ สนุกๆ เพลงคนโง่ในกระจกเพราะมากๆ ฟังแล้วนึกถึงตัวเองดี กร๊ากๆ

 

ตอนนี้ไม่คิดอะไรมากแล้ว มีความสุขดี มีเพื่อนดี อะไรดีพอแล้วล่ะ อืม

 

รักป๊า รักแม่ รักน้อง ตอนนี้ก็พอดีแล้วล่ะเนอะ แต่ว่าเราก็ต้องเตรียมตัวรับมือกับอะไรต่างๆด้วย อย่ายงยิ่งคะแนนวิทย์

 

รับมือกับทุกๆอย่างด้วยตัวเองนะคะ ถ้าแพ้ อย่างน้อยก็แพ้ด้วยตัวเอง

 

เย่ๆโหลดเพลงนิมิตมารได้แล้ว เอาไว้ฟังเวลาท้อๆ อืม ไม่มีอะไรจะเขียนแล้ว

 

ขอบคุณค่ะแม่

 

รักแม่นะ

 

รักบ้าน รักป๊าด้วย ไปนะคะ

คือเมื่อวันพุธที่ก่อนๆอะ แม่พาไปซื้อมือถือกะที่นอนสปริง ก็ดีใจมากๆเลย คิดว่า

 

"ต่อจากนี้จะเป็นคนดีแล้วล่ะ"

 

ก็พยายามเปลี่ยนตัวเองมากๆอยู่ คิดว่า ม.3 จะไม่ค่อยเล่นกิจกรรมแล้วนะ

 

แต่ที่ไหนได้งานไหลมาเทมาเลย

 

ทั้งที่ตั้งใจจะเรียนให้เต็มที่ซะหน่อยอะ อยากนั่งเรียนสังคมให้แฮปปี้เลย

 

แต่นี่ห่วงทั้งงานพิธีกรวันพรุ่งนี้ งานกีฬ่าระหว่างห้อง และงานผู้ประกาศข่าว

 

จะสอบแล้วนะเนี่ย อยากเรียนให้เต็มที่ๆหน่อย

 

แต่ก็เลือกไม่ได้อ่ะ เซ็ง...เค้าลากไปทำอะไร ที่ไหน

 

เราก็ไป

 

เฮ้อ..

 

ถอนหายใจกี่ทีก็ยังเสียความรู้สึกกับตัวเอง

 

พรุ่งนี้แต่งหน้า ไปเข้าไปเท่าไหร่อีกล่ะตู

 

ไหนจะงานศิลป็  เสื้อห้องอีก

 

จิปาถะ

 

ต้องสู้ต่อไปว้อยๆ เลือกไม่ได้

 

เพื่อแม่กะป๊า

 

นุ่ก็จะสู้ต่อไปนะ รักป๊ากะแม่มากสุดละ

 

คิดถึงนะป๊า แม่

บ้านที่ร้าก ตอนนี้นุ่นเปลี่ยนปายหมดแล้วเน้อ ทำอะไรด้วยตัวเองเกือบหมด ขยันมากขึ้นด้วย

 

แต่นุ่นยังเรียนเลขไม่รู้เรื่องเลยจ้า ช่วยด้วย

 

วันนี้รียนญี่ปุ่นก้อแอบเครียดด้วย ยากมากๆเลยจ้า เหอๆ ตอนนี้เรื่องการเรียนและอะไรหลายๆเรื่องคืบหน้ามาก ยกเว้นความรักของตัวเอง

 

ที่ไม่คืบหน้า แต่ไม่ได้สนใจ แค่ได้คนรอบข้างที่จิตใจดีก้อเพียงพอแร้วล่ะเนอะ

 

ตอนนี้แอบกลุ้ม เลวมากช่วงนี้

 

เรียนคอมไป เล่นเนตไป

 

แอ้กๆ

 

ถ้าครูจับได้คงตายคาที่ แถมเพื่อนยังแกล้งอีกเนื้อ อีบีมบ้าเอ้ย

 

ยังไม่ไดเเอรูปมาลงสเปซเรย

 

โหะ อยากบินไปหาใครคนหนึ่งที่ต่างประเทศ คือ คิบอม 555

 

กุ๊กกิ๊กช่วยเกาตอบจดหมายแล้ว ดีใจจัง เดี๋ยวเขียนจดหมายหาพี่จุ๋ย

 

รักบ้านนนี้ที่สุดเล้ย

 

แม่กะป๊าไม่ต้องห่วงเน้อ รักแม่สุดๆ ยู้ๆ